Scheiβe Uber Alles!!! (Για γενναίους αναγνώστες)

Μια… «ευχή» λέει, «Σκατά να φας, σκατά να πιεις, μες στα σκατά να πέσεις, μες στα σκατά να κοιμηθείς, να μην μπορείς να χέσεις!»
Προφανώς, ο συντάκτης της εν λόγω δημώδους «ευχής», ήξερε πολύ καλά τι εστί Δυσκοιλιότητα. Εγώ το ανακαλύπτω σιγά σιγά μέσω του μικρού.
Ο καημενούλης ζορίζεται. Μαζί του κι εμείς.
45 ημερών είναι ο έρμος και δεν έχει μάθει ακόμα πώς να πέρδεται όπως ο καλός ο κόσμος. Όλο γκρινιάζει, κλαίει και αφού τελικώς η πίεση εντός της κοιλιακής χώρας φτάσει τα κατάλληλα psi και αμοληθούν τα βρωμερά αέρια εκ του εντέρου του, χαζογελάει σαν να κέρδισε το Τζόκερ μετά από 6απλό Τζακπότ με δώρο πιπίλα-mp3 player με τις επιτυχίες της Παπαρίζου.
Η εποποιία αρχίζει όμως όταν τα διατροφικώς στερημένα απόβλητα του φτάσουν σε κρίσιμη μάζα. Τότε οι εκφράσεις του βρεφικού του προσώπου εναλλάσσονται ανάμεσα σε, απορία, έκπληξη, βαρεμάρα, δυσπιστία, τσατίλα, απελπισία, χαύνωση, χλιχλίβισμα (?), αναμπουφτούρδισμα (??), πραπράστωμα (???) μέχρι να καταλήξουν σε μια νιρβανώδη έκφραση συνοδευόμενη από τα γνωστά σε όλους μας, «ΜΜΜΜΜΜμμμμμμμμμγκχ…μμμμμμμμμμμμμΜΜΜΜμμγκχ!»
Α-να-κού-φι-σιςςςς…
Αμέσως μετά, κοιμόμαστε.
Όλοι.
Αναγκαστικά η εν λόγω κατάσταση με έριξε σε βαθιά (όχι κατάθλιψη, όοοοχι!) σκέψη. Μάλιστα.
Γιατί, τα σκατά, διότι περί αυτών ο λόγος, αν και μας έχουν εμπνεύσει δεκάδες εκφράσεις με χιλιάδες λεπτές αποχρώσεις αποστροφής και απελπισίας, σε όλες σχεδόν τις γλώσσες, είναι τόσο, μα τόσο, σημαντικά.
Δεν είναι σημαντικά?
Μια λέξη θα πω… Λυματολάσπη.
Όλοι την παράγουν, κανείς δεν τη θέλει.
Νομάρχηδες, Δημαρχαίοι, Πολιτικοί και γευσιγνώστες (όρα πολίτες) τσακώνονται για το ποιος να την πάρει. Λέτε να την διακτινήσουμε στο Α του Κενταύρου τελικώς?
Πέρα από τη λυματολάσπη όμως θα ήθελα να τονίσω κάτι άλλο. Όλοι όσοι έχουν ασχοληθεί με οποιασδήποτε μορφής καλλιέργεια (πλην τον πανεπιστημιακών που είναι ακαλλιέργητοι ούτως ή άλλως) γνωρίζει πέραν πάσης αμφιβολίας πως το καλύτερο λίπασμα για μποστάνι ή χωράφι είναι η κοπριά… Οι καβαλίνες… Οι σβουνιές… Τα σκατά των ζώων βρε αδερφέ!
Οι φίλοι Σουηδοί δε, πέραν της ευγενούς τέχνης της Σουηδικής Γυμναστικής, των πορνό σε 8 μιλιμέτρ, των κρεατοσφαιριδίων (Swedish meatballs Π.Ο.Π.) και των Σουηδικών επίπλων που κοσμούν κάθε φοιτητικό-παιδικό δωμάτιο από το 70 και δώθε, βρήκαν πως ακόμη και τα δικά μας κακάκια, με ελάχιστη έξτρα επεξεργασία, μπορούν να μας δώσουν ενέργεια, ως μέσο παραγωγής φυσικού (φυ-σι-κό-τα-του) αερίου.
ΚΑΙ ανακούφισις ΚΑΙ οικονομία. Τρέμε ΔΕΗ, σε έχω χεσμένη! …ένα πράμα.
Αφού εκμεταλλευτούμε λοιπόν τα Διατροφικώς Στερημένα Απόβλητα των εντέρων μας για παραγωγή φυσικού (φυσικότατου, είπαμε) αερίου και χάσουν την ικανότητα παραγωγής του, μπορούμε κάλλιστα να τα χρησιμοποιήσουμε ως λίπασμα στο μποστάνι μας και να έχουμε Βιολογικές® σοδιές, χωρίς νιτρικά λιπάσματα και λοιπές χημικές αηδίες. Προσοχή! Οι γνώστες, ξέρουν πως η κοπριά μπορεί να αποβεί μοιραία για την καλλιέργεια, αν την βάλεις πριν «χωνέψει». Συνήθως η κοπριά που χρησιμοποιείται είναι αυτή του προηγούμενου χρόνου.
(Ανοίγει παρένθεση. Οι ντομάτες που έφαγες στο χωριό και τρελάθηκες με το άρωμα και τη γεύση τους, με τι λίπασμα νομίζεις πως βγήκανε, ε? Κλείνει η παρένθεση.)
Φανταστείτε λοιπόν, μια ανεξάρτητη ενεργειακά Ελλάδα. Και δεν αναφέρομαι σε Αιολικά Πάρκα και Ενέργεια από τα Κύματα του Αιγαίου ή τα (φημολογούμενα) πετρέλαια του (μη χέσω…).
Πάλι σας βλέπω να απορείτε.
Θα σας παραπέμψω στους προϋπολογισμούς κάθε Δημόσιας Υπηρεσίας.
Το τι χρήμα ξοδεύουμε κάθε οικονομικό έτος για αγορά κωλόχαρτου σε Νομαρχίες, Δημαρχεία, Υπουργεία και λοιπές Δημόσιες Υπηρεσίες δεν περιγράφεται. Τα ποσά συναγωνίζονται επάξια το μερίδιο του Α.Ε.Π. για την Παιδεία. (Κάθε συσχετισμός, δικός σας.)
(Ανοίγει παρένθεση. Μα ΟΛΟΙ περιμένουν να πάνε στο γραφείο για να χέσουν? Κλείνει η παρένθεση)
800.000 Δημόσιοι Υπάλληλοι (…) και οι συν αυτοίς κώλοι θα φροντίζουν, μέσω της πλέον παραγωγικής μεθόδου, για την ευμάρεια αυτού του τόπου, μιας και, προφανέστατα, η παραγωγή είναι στα πάνω της και χωρίς πτωτικές τάσεις. Από τη λυματολάσπη των Δ.Υ. θα παίρνουμε ενέργεια και μετά θα λιπαίνουμε τα χωράφια όοοολης της Ελλάδας. Όλη η Ελλάδα Βιολογικές καλλιέργειες!!! Και όλο αυτό με ελάχιστο πραγματικό κόστος. (Έχω ανατριχιάσει λέμε…)
Εννοείται πως το πριμ Παραγωγικότητας θα κοπεί. Εμ να τρως, εμ να χέζεις, εμ να κάνεις το καλό, εμ να θες και πριμ παραγωγικότητας? Θα σου έλεγα που να το ‘βαζες αλλά θέλουμε την δίοδο ανοιχτή.
Ο καιρός γαρ εγγύς Συνέλληνες!

0 Comments:
Δημοσίευση σχολίου
<< Home