Κυριακή, Ιουνίου 25, 2006

Craving

Πόσες φορές δεν ένοιωσα σαν βαμπίρ. Σαν εκείνα τα βαμπίρ που δεν ξέρουν πως είναι βαμπίρ και ενώ πεινάνε για αίμα, η πείνα τους δεν έχει στόχο. Δεν ξέρουν πως αυτό που θα λυτρώσει το είναι τους είναι το υγρό της ζωής που κυλάει στις φλέβες κάποιου άλλου.

Από την άλλη, εγώ, γνωρίζω ποιο είναι το αντικείμενο της ακατάσχετης επιθυμίας μου, της πείνας μου. Είναι κάτι τόσο τετριμμένο που καταντά σχεδόν γελοίο. Βασανιστικά γελοίο και γελοία βασανιστικό.

Ο έρωτας.

Ο χιλιοτραγουδισμένος, ο υμνώμενος από θεούς κι ανθρώπους αντάμα, ο λυτρωτής, ο άπιαστος, ο βασανιστής, ο κατακτητής, ο αλωτής, ο δραπέτης, ο παράνομος, ο οργωτής, ο σπορέας, ο θεριστής και ο αλωνάρης της ψυχής.

Ο έρωτας.

Εκείνος ο έρωτας που σε κάνει πραγματικά να μπαίνεις σε άλλη χωροχρονική κλίμακα. Που σε κάνει να ξεπετάς δουλειές που σου έπαιρναν μέρες σε ώρες. Που σε κάνει να χαμογελάς, έτσι, χωρίς λόγο. Που σου φοράει πανοπλία και σε προστατεύει από κάθε λογής κακό.

Εκείνος ο έρωτας που δεν χρειάζεται να του μιλάς με τις ώρες, εκείνος ο έρωτας που δεν χρειάζεται να τον κοιτάς στα μάτια, εκείνος ο έρωτας που δεν έχει ανάγκη να ακούει το «σ’ αγαπώ» σου για να σ’ αγαπάει.

Εκείνος ο έρωτας που περνάει πάνω από τη σάρκα και την καίει, σαν να μην την χρειάζεται. Σαν να είναι μια μικρή ανάπαυλα στην πορεία του. Εκείνος ο έρωτας που δεν έχει ανάγκη την παρουσία σου.

Εκείνος ο έρωτας που σε ξυπνάει από το λήθαργο της ζωής για να σου την δείξει με όλα της τα χρώματα. Εκείνος ο έρωτας που σε κάνει να μην θες να κοιμηθείς. Εκείνος ο έρωτας που σε τρομάζει με το μέγεθος του και ταυτόχρονα με το πόσο πολύτιμα μικρός μπορεί να είναι.

Εκείνος ο έρωτας.

Ένας έρωτας χωρίς εγωισμό, χωρίς αυταπάτες και ανασφάλειες. Χωρίς τα «μη» του φλερτ. Ένας έρωτας απλός.

Ένας έρωτας αμόλυντος.

Ένας έρωτας Ιθάκη.

Ένας έρωτας που μπορεί να μείνει παιδί.

Ένας έρωτας σαν κουρδισμένος καταπέλτης με σημάδι τα άστρα.

Ένας έρωτας του νου και των αισθήσεων του.

Ένας έρωτας πηγή.

Ένας έρωτας με μικρό το ε.

Ένας έρωτας που μπορεί να συνταράξει σώματα.

Αλλά κυρίως, συνταράσσει το πνεύμα.

…κι αυτός είναι ο μεγαλύτερος έρωτας…

για αυτόν τον έρωτα πεινάω …

…κι ακόμα δεν τον άγγιξα στο μεγαλείο του …

2 Comments:

Blogger Σοφια said...

Ακόμη; Αλήθεια;

Φιλί

9:49 μ.μ.  
Blogger Σοφια said...

Ακόμη; Αλήθεια;

Φιλί...

9:50 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home